por. także Tomasz Gałuszka, Studium generalne dominikanów polskich w XIV wieku?, „Folia Historica Cracoviensia”, 20 (2014), s. 35-63 (http://dx.doi.org/10.15633/fhc.649). . Zgodnie z założeniami szkolnictwa dominikańskiego studium generale było ośrodkiem studiów najwyższego stopnia o charakterze międzynarodowym, posiadającym prawo przeprowadzania wszystkich egzaminów łącznie z bakalaureatem i magisterium teologiiZob. Robert Świętochowski, Szkolnictwo teologiczne dominikanów, [w:] Dzieje teologii katolickiej w Polsce, t. II, cz. 2, Lublin 1975, s. 213n. Prawnym oparciem dla budowy dominikańskiego systemu szkolnictwa wyższego była bulla Exultante spiritu papieża Aleksandra IV wydana 28 marca 1257, por. Tomasz Gałuszka, Exultante spiritu. Dominikanie wobec powstania wydziału teologicznego na Uniwersytecie Krakowskim, „Perspektywy kultury", 43, 4/1 (2023), s. 43-62.. W kolejnych dekadach po erygowaniu powstawały struktury krakowskiego Studium oraz niezbędna dla jego funkcjonowania infrastruktura, m.in. w 1403 r. przystąpiono do rozbudowy specjalistycznej biblioteki należącej dotąd do studium partykularnego, działającego przy krakowskim konwencie od końca XIII wiekuZob. Heinrich von Zeissberg, Kleine Geschichtsquellen Polens im Mittelalter, „Archiv für österreichische Geschichte“, 55 (1887), s. 151, zob.