także Jan Ptaśnik, Cracovia Artificium 1300-1500. Źródła do historyi i cywilizacji w Polsce, t. IV, Kraków 1917, s. 142.. W 1519 r. krakowskie Studium generale uzyskało tzw. przywileje bolońskie, co świadczy o jego wysokim poziomie i znacznej liczbie studentówLiber Studii Generalis conv. Cracoviensis, Archiwum Polskiej Prowincji Dominikanów, Kr 20, s. 1n..

W kolejnych wiekach krakowskie Studium pozostawało najpoważniejszym ośrodkiem studiów Polskiej Prowincji Dominikanów, nawet jeśli z czasem – wobec powstawania nowych ośrodków studiów – stopniowo traciło swoją uprzywilejowaną pozycjęJerzy Flaga, Organizacja zakonnych studiów filozoficzno-teologicznych w XVII i XVIII w., „Roczniki humanistyczne”, 42 (1994), s. 115-116.. W XIX wieku, wskutek polityki zaborcy, krakowska uczelnia dominikanów straciła na znaczeniu i w konsekwencji, w roku 1886, utraciła status studium generalnego, stając się studium formalnym, będącym w dominikańskim systemie szkolnictwa uczelnią wyższą, lecz niższej rangi. Do rangi studium generalnego została na nowo przywrócona 4 grudnia 1950 r.