W 1462 roku administrator diecezji Jan z Pniowa po raz kolejny powołał go na urząd wikariusza generalnego diecezji krakowskiej, Paweł przez kilka miesięcy starał się zażegnać konflikt.

Aż przez 40 lat pełnił funkcję kaznodziei w krakowskiej katedrze, po ufundowaniu w 1454 roku stałej predykatury, z woli Zbigniewa Oleśnickiego był on pierwszą osobą, która ją objęła. Wygłosił kazanie m.in. podczas pogrzebu króla Władysława Jagiełły.

Twórczość Dotychczas nie udało się odnaleźć dzieł powstałych w związku z jego działalnością na Uniwersytecie Krakowskim. Pozostawił natomiast trzy kolekcje kazań: Sermones de tempore super epistolas dominicales, Sermones de tempore super evangelia dominicalia i Sermones de sanctis et praecipuis festis oraz wiele innych kazań zapisanych w różnych rękopisach, chociaż jego twórczość nie została jeszcze dokładnie zbadana. Cieszył się sławą najwybitniejszego kaznodziei głoszącego w języku polskim.

Śmierć Zmarł w Krakowie, 9 grudnia 1463 roku.

Upamiętnienie Jest patronem Publicznej Biblioteki w Zatorze, jego imieniem nazwano również jedną z zatorskich ulic.

Przypisy

Linki zewnętrzne Paweł z Zatora, Sermones w bibliotece Polona