Walki pod Kojdanowem Wobec mającego nastąpić wkrótce rozejmu, wojska polskie dążyły do zajęcia korzystnej linii frontu. 9 października, dotychczas stojący w Nieświeżu i stanowiący odwód 14 Wielkopolskiej Dywizji Piechoty, 58 pułk piechoty mjr. Pawła Chroboka otrzymał rozkaz wymarszu na Kojdanów. Wzmocniony dwiema bateriami 14 pułku artylerii polowej i szwadronami 15 pułku ułanów, 58 pułk piechoty przyjął następujące ugrupowanie marszowe: lewą kolumnę stanowiły: I i II bataliony 58 pp oraz 1 bateria 14 pap, co dawało siły około 1100 żołnierzy i 4 działa, prawą: IIl/58 pp, 15 pułk ułanów oraz 7 bateria 14 pap, co stanowiło 650 żołnierzy i 4 działa. thumb|Sowiecki pociąg pancerny z okresu wojny 1919–1920 zdobyty przez żołnierzy 14 DP thumb|Sztab 58 pp w 1920 r. thumb|Mjr Paweł Chrobok wśród oficerów 58 pp w sierpniu 1920 thumb|Naczelny Wódz Józef Piłsudski przemawia przed dekoracją chorągwi pułków 14 DP Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari; Zelwa, 6 grudnia 1920