Ciemności sprawiły też, że i Polacy nie podjęli pościgu, a Sowietom udało się opanować zamieszanie i wyprowadzić kontratak. Jednak kompanie II batalionu nie tylko powstrzymały napór sowieckiej 81 Brygady Strzelców, ale same uderzyły i odrzuciły Sowietów do okolicznych lasów. W tym czasie I batalion likwidował ostatnie punkty oporu okrążonych w Kojdanowie pododdziałów 241 pułku strzelców. Jeszcze tej samej nocy dowództwo sowieckie wprowadziło do walki 243 pułk strzelców. Podczas jednego z ataków, grupa czerwonoarmistów zdołała wedrzeć się do Kojdanowa przez lukę w obronie polskiej, ale odwodowa 8 kompania zlikwidowała włamanie.
Po niepowodzeniu nocnych ataków, około 9.00 ruszyło natarcie sił głównych 27 Dywizji Strzelców, połączone z podwójnym oskrzydleniem od północnego wschodu i południowego zachodu. Czerwonoarmiści 80. 23. i 24 Brygada Strzelców atakowali w kilku falach, a szerokość ich tyralier dochodziła do siedmiu kilometrów. Strzelców wspierały trzy baterie artylerii, dwa samochody pancerne oraz pociąg pancerny. Doskonale strzelająca 1 bateria 14 pap i broń maszynowa polskich batalionów zadawały nieprzyjacielowi duże straty, ale jego przewaga liczebna była tak duża, że sowieckie natarcie posuwało się naprzód. Po godzinnej walce polska kompania, złożona z rekrutów wcielonych podczas postoju w Nieświeżu, zaczęła się cofać.