Chociaż użyty w zachowanym dokumencie czasownik applicare (przyłączyć) jest różny i bardziej ogólny od incorporare (wcielić, włączyć), jednak postanowienia unii krewskiej były wówczas rozumiane jako formalny akt inkorporacji ziem Wielkiego Księstwa Litewskiego do KoronyStanisław Kutrzeba, Związek Litwy z Polską w latach 1386–1401, w: Polska i Litwa w dziejowym stosunku, 1914..
Zgodnie z aktem unii w Krewie w latach 1385-1387 wszyscy książęta litewscy i ruscy z terenu Wielkiego Księstwa Litewskiego oraz ich lennicy złożyli hołd lenny i przysięgę wierności Koronie Królestwa Polskiego oraz parze królewskiej – Jadwidze i Jagielle.
Porozumienia dotyczące przyłączenia Litwy do Królestwa Polskiego zostały powtórzone w akcie zawartej po śmierci Jadwigi unii wileńsko-radomskiej (1401), którą oprócz króla i panów polskich oraz książąt litewskich podpisali również litewscy bojarzy. Strona polska zgadzała się jednak na ustępstwo polegające na rezygnacji z aktu inkorporacji Wielkiego Księstwa na czas życia Witolda (który zmarł w 1430 roku)Henryk Łowmiański, Polityka Jagiellonów, Wydawnictwo Poznańskie, 2006..