Fakt inkorporacji ziem litewskich do Korony w akcie unii krewskiej został potwierdzony i odnowiony w pierwszym punkcie unii horodelskiej zawartej w 1413 roku. W tekście tej umowy wprost użyto czasownika incorporare w zwrotach: incorporavimus, wcieliliśmy (w Krewie w 1385 r.) i de novo incorporamus, ponownie wcielamy (w Horodle w 1413 r.) oraz szeregu synonimów: „de novo incorporamus, invisceramus, appropriamus, coniungimus, adiungimus, confoederamus et perpetue anectimus, decernentes ipsas cum omnibus earum dominiis, terris, ducatibus, principatibus, districtibus, proprietatibus omnique iure mero et mixto coronae regni Poloniae perpetuis temporibus”Akta unii Polski z Litwą, wyd. S. Kutrzeba, W. Semkowicz, Kraków 1932, s. s. 56–59., Tekst z tłumaczeniem online na Kresy.pl.. W akcie tym Jagiełło i panowie litewscy potwierdzają włączenie i przyłączenie wszystkich ziem litewskich do Korony Królestwa Polskiego na wieczne czasyMaria Koczewska Autentyczność dokumentu unii krewskiej w 1385, Kwartalnik-Historyczny nr 3/1992, s. 61.. W zamian bojarzy litewscy zyskali zrównanie z rodami polskimi, a instytucje Litwy zrównano z instytucjami KoronyRobert I. Frost The Oxford History of Poland-Lithuania, Vol. I: „The Making of the Polish-Lithuanian Union, 1385-1569”, 2015, s.