mały|Ilustracja z poradnika dla rodziców z 1937 roku Klaps – forma przemocy fizycznej czynnej i kary cielesnej, uderzenie otwartą dłonią, zadawane najczęściej w pośladki lub kończyny, stosowane głównie w celu ukarania kogoś, wymierzane najczęściej dzieciom. Klaps stanowi najpowszechniejszą formę kary fizycznej i jest najczęstszą (obok ) stosowaną przez polskich rodziców formą reakcji na niepożądane zachowanie małoletnich.
Statystyka W międzynarodowym badaniu WorldSAFE (2002) do stosowania klapsów przyznała się zdecydowana większość opiekunów (przykładowo do uskuteczniania np. bicia przedmiotami, uderzania w twarz czy ciągnięcia za włosy przyznało się tylko około ⅓ rodziców). Według tych samych badań w Stanach Zjednoczonych 51% rodziców stosowało klapsy, a 21% bicie różnymi przedmiotami w pośladki. W latach 80. XX wieku w Polsce 81,7% opiekunów stosowało klapsy (38,5% badanych rodziców stosowało tzw. solidne lanie) i była to wówczas najpopularniejsza forma karania dzieci (badania z 1991). W 2008 badania wykazały, że 56% zapytanych Polaków stosowało wobec dzieci klapsy (zwykle wobec małoletnich w przedziale wiekowym 7-10 lat) i nie traktowało ich jako przemoc. Z przeprowadzonego w 2009 badania Bicie dzieci. Postawy i doświadczenia dorosłych Polaków wynikało, że 69% z badanych stosowało klapsy.