Za kunsztowne dowodzenie podległymi sobie oddziałami podczas forsowania Strypy pod Dulibami (w okolicach Jazłowca) i wykazane wtedy inicjatywę, odwagę i energię został w dniu 11 lipca 1919 awansowany na polu walki, przez przebywającego wówczas na froncie Naczelnego Wodza, do rangi pułkownika. Otrzymał również pochwałę od gen. Żeligowskiego, który to właśnie przedstawił go do promocji na wyższy stopień. Oficjalny awans na pułkownika, za „wybitne czyny na froncie”, nastąpił w dniu 22 sierpnia 1919 ze starszeństwem od 1 sierpnia 1919 roku. 31 Włocławski Pułk Piechoty wraz 15 pułkiem Strzelców Polskich zostały w dniu 14 lipca 1919 we wsi Sokołów połączone i weszły w skład nowo utworzonego 31 pułku piechoty (dekretem Naczelnego Wodza L. 1200 z 26 sierpnia 1919 pułk ten otrzymał oficjalną nazwę 31 pułku Strzelców Kaniowskich). Pułkownik Wojciech Gromczyński został pierwszym dowódcą tejże jednostki. Stanowisko to zajmował do 15 lipca tegoż roku, po czym dowodzenie nad pułkiem przejął mjr Albin Skroczyński. W dniu 6 października 1919 został formalnie przeniesiony ze stanowiska dowódcy pułku do pracy w strukturach terenowych Ministerstwa Spraw Wojskowych i mianowany komendantem Powiatowej Komendy Uzupełnień we Włocławku. Z dniem 7 grudnia 1919 płk Gromczyński objął stanowisko dowódcy garnizonu we Włocławku.