Proces Sprawę poprowadził, pod przewodnictwem Klemensa Hermanowskiego, zespół sędziowski w składzie: Jan Rykaczewski i Stanisław Leszczyński. Józef Łaszkiewicz pełnił funkcję sędziego zapasowego na wypadek nagłej konieczności uzupełnienia składu sędziowskiego. Oskarżycielami zostali prokuratorzy Witold Grabowski i Robert Rauze.
Prokurator zarzucał oskarżonym, że w okresie od roku 1928 do 9 września 1930 r. „po wzajemnem porozumiewaniu się i działając świadomie, wspólnie przygotowywali zamach, którego celem było usunięcie przemocą członków sprawującego w Polsce władzę rządu i zastąpieniu ich przez inne osoby, wszakże bez zmiany zasadniczego ustroju państwowego”. Zamierzonego zamachu jednak nie dokonali z powodu udaremnienia ich akcji przez władzę.
Przestępstwa te przewidziane były w art. 51 i 101 cz. I w związku z art. 100 cz. III Kodeksu karnego z 1903Art. 51 Kodeksu Karnego z 1903 r. mówił o odpowiedzialności za przestępstwo popełnione w porozumieniu. Treścią art. 100 cz. 3 była odpowiedzialność za usunięcie przemocą członków sprawującego władzę rządu i zastąpienie ich przez inne osoby, bez zmiany zasadniczego ustroju państwowego, art. 101 mówił o przygotowaniu do popełnienia czynów określonych w art. 100, grożącą karą było ciężkie więzienie do lat 10, usiłowanie było traktowane na równi z dokonaniem..