Sąd uznał swoją właściwość na zasadzie art. 18 i 24 Kodeksu postępowania karnegoOdnośne artykuły KPK () określały właściwość sądu rzeczową (art. 18 – sąd okręgowy rozpoznaje wszystkie sprawy nie należące do właściwości innych sądów) i miejscową (art. 24 – sprawę rozpoznaje sąd, w którego okręgu popełniono przestępstwo, a w razie popełnienia w kilku okręgach, sąd w którym wpierw wszczęto postępowanie; przestępstwo uważa się za popełnione w tym miejscu, gdzie wykonano działanie przestępne albo gdzie skutek przestępny nastąpił lub według zamiaru sprawcy miał nastąpić)..
Zarzuty te sąd uznał za nieudowodnione, wyrok zapadł na podstawie art. 102 cz. I w zw. z art. 100 cz. III KK z 1903 r.Art. 102 cz. I głosił Winny udziału w spisku, zawiązanym dla dokonania zbrodni, przewidzianej w art. 100, ulegnie karze ciężkiego więzienia do lat 8. Dekret z 11 stycznia 1919 r. w przedmiocie przywrócenia mocy obowiązującej art. 99 – 102 Kodeksu Karnego z 1903 roku ().