Od 1987 do 1989 była prodziekanem na Wydziale Nauk Społecznych UAM. Była wówczas zainteresowana głównie doskonaleniem procesów nauczania oraz uczenia się biologii w oparciu o zdobycze współczesnej technologii. Opracowała podstawy stosowania obrazów trójwymiarowych w polskiej edukacji. Wprowadziła autorski program edukacji ekologicznej na uczelniach w Poznaniu. Od 1990 kierowała Pracownią Edukacji Ekologicznej na Wydziale Studiów Edukacyjnych UAM, a także prowadziła seminaria magisterskie i doktorskie, uczestniczyła w wykładach Polskiego Klubu Ekologicznego. Była opiekunką Studenckiego Koła Ekopedagogów. Była promotorką proekologicznego stylu życia, a swoje poglądy omawiała w wystąpieniach publicznych i na konferencjach naukowych. Otrzymała m.in. nagrodę Ministra Edukacji Narodowej za osiągnięcia naukowe i nagrody rektora UAM za osiągnięcia naukowe, dydaktyczne i organizacyjne.

Najważniejsze publikacje thumb|240px|Grób na cmentarzu Miłostowo Opublikowała ponad 100 prac naukowych, także monografie. Była m.in. współautorką przewodnika do ćwiczeń z fizjologii roślin dla studentów biologii.