W lipcu 1920 został powołany do służby w Wojsku Polskim i przydzielony do Oddziału III Sztabu Ministerstwa Spraw Wojskowych na stanowisko referenta. Później został przeniesiony do Wojskowego Instytutu Naukowo-Wydawniczego w Warszawie. Od 1921 pełnił funkcję zastępcy redaktora „Żołnierza Polskiego”. 31 marca 1924 został mianowany kapitanem ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1923 i 2. lokatą w korpusie oficerów administracji, dział naukowo-oświatowy. W sierpniu 1925 został przeniesiony do Dowództwa Korpusu Ochrony Pogranicza w Warszawie na stanowisko referenta oświatowego. W maju 1927 został przeniesiony z KOP z równoczesnym przydziałem do WINW na stanowisko redaktora „Żołnierza Polskiego”. Redakcją kierował do września 1932, kiedy to został przydzielony do Prezydium Rady Ministrów.. W marcu 1934 został przeniesiony do korpusu oficerów piechoty z pozostawieniem na dotychczasowym stanowisku w WINW. Z dniem 31 sierpnia 1935 został przeniesiony w stan spoczynku. Po zakończeniu służby wojskowej został sekretarzem Głównej Rady Programowej Polskiego Radia. W 1939 został zmobilizowany. Dostał się do niemieckiej niewoli. Przebywał w Oflagu II C Woldenberg.