Do floty należało też osiem nowoczesnych okrętów podwodnych (, , , „Evangelista Torricelli”, „Luigi Galvani”, , „Macallé” i „Perla”). Flotylla ta stacjonowała w Massawie w Erytrei nad Morzem Czerwonym. Port łączył Europę okupowaną przez państwa Osi oraz obiekty morskie we włoskiej strefie koncesyjnej w Tiencinie w Chinach. W Assab w Erytrei i Mogadiszu w Somali Włoskim istniało ograniczone zaplecze portowe. Kiedy trasa śródziemnomorska została zamknięta dla alianckich statków handlowych w kwietniu 1940 r., włoskie bazy morskie w Afryce Wschodniej były dobrze przygotowane do ataków na konwoje w drodze do Suezu, płynące wzdłuż wschodniego wybrzeża Afryki i przez Morze Czerwone, zwłaszcza włoskie okręty podwodne zamykały Brytyjczykom drogę przez Morze Czerwone. Ograniczone zasoby we Włoskiej Afryce Wschodniej miały pozwolić przetrwać wojnę trwającą około sześciu miesięcy.

Morze Śródziemne i Bliski Wschód thumb|Sytuacja polityczna w Afryce w 1940 roku