Egipt, Kanał Sueski, Somali Francuskie (obecnie Dżibuti) i Somali Brytyjskie (obecnie Somaliland) były również narażone na inwazję, ale Comando Supremo (włoski sztab generalny) planował tam działania wojenne dopiero po 1942 roku; latem 1940 roku Włochy były dalekie od gotowości do długiej wojny czy okupacji dużych obszarów Afryki.
Regio Esercito thumb|Włoskie kolonie po aneksji Somali Brytyjskiego, 1940 r. Amedeo d’Aosta został mianowany wicekrólem i gubernatorem generalnym Włoskiej Afryki Wschodniej w listopadzie 1937 r. i kwaterował w Addis Abebie, stolicy Etiopii. 1 czerwca 1940 roku, jako zwierzchnik Dowództwa Włoskich Sił Zbrojnych Afryki Wschodniej i generał Sił Powietrznych, książę Aosty miał pod komendą ok. 290 476 żołnierzy kolonialnych i włoskich (w tym personel marynarki wojennej oraz sił powietrznych). Do 1 sierpnia mobilizacja zwiększyła liczbę dostępnych żołnierzy do 371 053.