Po powrocie wznowiła karierę, tworząc doceniane przez krytyków role w filmach (1953), Kumpel Joey (1957) i Osobne stoliki (1958).
W latach 60. zaczęła miewać coraz większe problemy ze zdrowiem, a jej niekontrolowane i agresywne zachowania przez lata błędnie przypisywano alkoholizmowi. Zaniki pamięci powodowały, że miała trudności z nauczeniem się dialogów. Postępująca choroba neurodegeneracyjna wymusiła zakończenie przez nią kariery aktorskiej w 1972. W 1980 zdiagnozowano, że zmaga się z chorobą Alzheimera – była pierwszą znaną osobą, u której rozpoznano tę chorobę. Upublicznienie tej informacji zwróciło uwagę opinii publicznej na to schorzenie i pomogło zwiększyć finansowanie na badania nad nim.
Do innych ważnych produkcji fabularnych w jej dorobku należą m.in.: Tylko aniołowie mają skrzydła (1939), Moja najmilsza (1942), (1947), Dama z Szanghaju (1947), (1952), (1959), (1964) i (1966). W 1999 American Film Institute (AFI) sklasyfikował ją na 19. miejscu w rankingu „50 największych legend amerykańskiego ekranu”.