thumb|Pierwszy komisarz generalny Pożyczki Narodowej Stefan Starzyński w swoim gabinecie (1933) Pożyczka Narodowa – długoterminowa pożyczka wewnętrzna rozpisana na podstawie rozporządzeń Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Ignacego Mościckiego z dnia 5 września 1933 r. (Dz.U.R.P. Nr.67, poz. 503) i z dnia 27 października 1933 r. (Dz.U.R.P. Nr.84, poz. 611), jak również rozporządzenia Ministra Skarbu z dnia 7 września 1933 r. (Dz.U.R.P. Nr.67, poz. 507).
Opis Powodem rozpisania pożyczki była bardzo zła sytuacja budżetu państwa po wielkim kryzysie. Przed jego wybuchem roczne dochody budżetowe wynosiły około 3 miliardy złotych, natomiast w lecie 1933 rząd miał już wiedzę o tym, że wyniosą one tylko 1,86 miliarda złotych (wszystko to mimo znacznego podwyższenia różnego rodzaju podatków, akcyz i opłat). Planowany deficyt wynosił 371 milionów złotych (około 20 procent budżetu).