thumb|250px|Cylinder Nabonida z Ur (BM 91128) w zbiorach Muzeum Brytyjskiego Cylindry Nabonida z Ur – cztery niewielkie cylindry gliniane nowobabilońskiego króla Nabonida (556–539 p.n.e.) odnalezione w 1854 roku przez J.E. Taylora w ruinach zigguratu w Ur w południowym Iraku. Każdy z nich znaleziony został w jednym z czterech rogów najwyższego piętra zigguratu. Na wszystkich cylindrach znajduje się tekst tej samej inskrypcji fundacyjnej Nabonida. Obecnie cylindry te znajdują się w zbiorach Muzeum Brytyjskiego (nr inwent. BM 91125, BM 91126, BM 91127 i BM 91128).
W starożytnym Ur znajdował się ważny kompleks świątynny poświęcony Sinowi, bogu Księżyca. Ziggurat, w którego ruinach cylindry te znaleziono, był jego częścią. Pierwsze zakrojone na szeroką skalę prace budowlane przy kompleksie świątynnym prowadzili Ur-Nammu (2113–2096 p.n.e.) i jego syn Szulgi (2096–2048 p.n.e.), królowie z III dynastii z Ur. Kompleks ten był następnie wielokrotnie przebudowywany i odbudowywany przez wielu późniejszych mezopotamskich władców, w tym przez Nabonida, który rozkazał umieścić cylindry ze swą inskrypcją w zigguracie.