Królowie często umieszczali we wznoszonych lub odbudowywanych przez siebie budowlach tego rodzaju depozyty fundacyjne z inskrypcjami mającymi informować bogów i potomnych o ich budowlanych osiągnięciach.
Na wszystkich czterech cylindrach Nabonida z Ur znajduje się ta sama inskrypcja tego króla. Jest to tekst fundacyjny w którym Nabonid opisuje renowację zigguratu E-lugalgalgasisa (sum. é.lugal.ğalga.si.sá, tłum. „Dom króla, który pozwala radzie kwitnąć”) należącego do kompleksu świątynnego E-gisznugal (sum. é.ğiš.nu11.gal, też é.kiš.nu.ğál) boga Sina w Ur. Babiloński król wspomina również o wcześniejszych sumeryjskich królach Ur-Nammu i Szulgim, którzy też prowadzili prace budowlane przy tym zigguracie. Nabonid kończy swą inskrypcję modlitwą do Sina, w której wzmiankowany jest Bel-szar-usur (biblijny Baltazar), pierworodny syn króla:
Inskrypcja z cylindrów Nabonida z Ur ważna jest również dlatego, iż przedstawiony w niej został pełny synkretyzm bogów Marduka i Nabu z Sinem. Widać to dobrze we fragmencie poświęconym bogu Sinowi, gdzie Nabonid opisując go używa słowa „bogowie” w liczbie mnogiej (na podobnej zasadzie jak w Biblii użyto hebrajskiego słowa elohim na określenie Boga Jahwe) i gdzie świątynia Marduka (E-sagila) i świątynia Nabu (E-zida) przypisane zostają Sinowi: