Po wojnie Biłasz został schwytany przez bolszewików 23 września 1921, po tym jak został ciężko ranny w bitwie pod Znamjanką. Uwięziono go w więzieniu w Charkowie, gdzie następnie skazano na śmierć. W 1924 karę zmieniono na 3 lata więzienia i przedwcześnie zwolniony za kaucją anarchistów. Mieszkał w Charkowie, pracował jako instruktor w sprawach celnych zarządu trustu Jugostal. W latach 1924–1930 brał udział w pracach konspiracyjnych KAU: prowadził propagandę wśród robotników Charkowa, uczestniczył w organizowaniu strajków, utrzymywał kontakty z grupami KAU w innych miastach Ukrainy. Za to w tym samym 1924 został aresztowany i zesłany na 3 lata do Taszkentu, a następnie zwolniony przed terminem pod koniec 1925 i powrócił do Charkowa.