W 1391 r. Henryk z namowy polskiego monarchy – Władysława Jagiełły zdecydował się udać do przebywającego u Krzyżaków Witolda, by przekonać go do zgody z bratem stryjecznym. Akcja dyplomatyczna skończyła się pełnym sukcesem i Witold ku wściekłości zakonu powrócił na Litwę. Tutaj wdzięczny za pogodzenie z Jagiełłą Witold oddał swoją siostrę Ryngałłę za żonę Henrykowi. Politycznie krok ten nie był jednak przemyślany, gdyż będący formalnie biskupem płockim książę złamał w ten sposób posiadane niższe święcenia duchowne, co dało stronie krzyżackiej argument potwierdzający brak szczerości aktu chrztu Litwy. Sprawa Henryka została zresztą skutecznie przez dyplomację krzyżacką wykorzystana.

Henryk mazowiecki niespodziewanie zmarł zimą 1392/1393 w Łucku, według źródeł otruty przez żądną władzy Ryngałłę. Można przypuszczać, że ewentualny wpływ na skrócenie życia Henryka mogła mieć również akcja podjęta przez Krzyżaków (którzy nawet w tym czasie podjęli akcję zbrojną na Litwie, chcąc dopaść mazowieckiego Piasta z zemsty za przeciągnięcie Witolda na polską stronę), czy książąt mazowieckich (zaniepokojonych perspektywą upomnienia się przyrodniego brata o należny mu zgodnie z umową spadek po ojcu).

Z małżeństwa z Ryngałłą Henryk nie doczekał się potomstwa.