mały|Budynek stacji w Warnemünde, podobny do trzeciego budynku stacji w Kopalinie Stacja ratownictwa w Kopalinie – stacja ratownictwa brzegowego działająca w latach 1865 - 1945 w Kopalinie (wówczas Koppalin). Ratownicy z tej stacji uratowali 69 osób.
Łodzie ratownicze Stacja początkowo dysponowała sprowadzoną z Anglii stalową łodzią ratowniczą o długości 9 metrów, napędzaną 8 wiosłami. Oprócz wioślarzy, do na łodzi znajdował się sternik-dowódca oraz obserwator („oko”). Pierwszą obsadę stacji stanowiło 15 pracowników rolnych z Kopalina i Lubiatowa.
Duża, metalowa łódź okazała się za ciężka na lokalne warunki i w 1873 została przekazana do Meklemburgii, a stacja w Kopalinie otrzymała zbudowaną przez szkutnika Koschina, pracującego u ujścia Wisły, drewnianą łódź, podobną do używanych w tamtej okolicy. Od 1897 stacja używała nowej, stalowej łodzi o długości 7,5 metra, również o 8 wiosłach. W 1893 większość załogi stacji stanowili rybacy z Kopalina i Lubiatowa. Inny sprzęt mały|Wóz do przewozu łodzi ratowniczej z charakterystycznymi „gąsienicami” w Muzeum Zalewu Wiślanego W 1867 na wyposażenie statku weszło urządzenie rakietowe do podawania liny na wysztrandowany statek.