Dominik Sędzimir (ur. 20 czerwca 1728 w Małopolsce, zm. 1 listopada 1782 we Lwowie) – polski filozof, teolog, jezuita.

Biografia Wstąpił do zakonu jezuitów (1742) i odbył nowicjat w Krakowie. Studiował filozofię w kolegium jezuitów w Kaliszu (1745-1748), a następnie teologię w kolegium jezuitów w Lublinie. Następnie udał się na studia zagraniczne. Studiował teologię w Collegium Romanum w Rzymie (1753-1755), oraz matematykę i fizykę (pod kierunkiem Karla Scherffera) w Wiedniu (1755-1757).

Wrócił do kraju by objąć Katedrę Filozofii w nowo utworzonym przez biskupa Wacława Sierakowskiego kolegium jezuitów w Przemyślu (1757-1759). Jako dziekan Wydziału Filozofii, uczył również filozofii (1759-1761), Pisma Świętego i prawa kanonicznego (1761-1763) i teologii scholastycznej i polemicznej (1763-1771) w kolegium jezuitów we Lwowie, przekształconym wtedy na krótko w Akademię. Następnie wykładał teologię w kolegium jezuitów w Lublinie (1771-1773).

W 1773 dokonano kasaty zakonu jezuitów. Sędzimir w dalszym ciągu współpracował z arcybiskupem Sierakowskim, od 1775 był proboszczem w Jodłowej a następnie (od 1782) scholastykiem katedralnym we Lwowie i kanonikiem kamienieckim.