Józefa Maciejowskiego na Topilec, a 11 kompania por. Krupińskiego i 12 kompanie por. Kazimierza Rutkowskiego wzdłuż drogi na Bokiny. Piechurów wspierała z okolicznych wzgórz batalionowa kompania ciężkich karabinów maszynowych por. Adolfa Galinowskiego. Atak II/41 pp spowodował, że do natarcia ruszyły też bataliony 30 pp.
Po krótkiej walce oddziały sowieckie zaczęły bezładnie cofać się za Narew, a Polacy obsadzili utracone rano stanowiska nad rzeką. Jednak w rejonie Wólki pododdziały sowieckich 481 i 486 pułku strzelców utrzymały przyczółek na lewym brzegu Narwi. Dowództwo polskiej 10 DP zamierzało zlikwidować sowiecki przyczółek uderzeniem batalionów 30 pp oraz III Krakowskiego batalionu etapowego. Planowany kontratak nie doszedł do skutku, bowiem w batalionie etapowym i bateriach artylerii zabrakło amunicji do karabinów i armat. W tej sytuacji ograniczono się tylko do obrony.
Nocą z 30 na 31 lipca dowództwo sowieckiej 15 Armii uporządkowało pułki na przyczółku i zasiliło je żołnierzami z formacji tyłowych. Tak wzmocnione oddziały sowieckie o świcie 31 lipca uderzyły na polskie jednostki skoncentrowane nad Narwią i stopniowo rozszerzały przyczółek.