Francisco Zamora Loboch (ur. 28 sierpnia 1948) – pisarz, poeta, muzyk, kompozytor i dziennikarz z Gwinei Równikowej.
Życiorys Urodził się w Santa Isabel (dzisiejsze Malabo) w rodzinie pochodzącej z wyspy Annobón w okresie hiszpańskich rządów kolonialnych. Odebrał wykształcenie w Gwinei, następnie wyemigrował do Hiszpanii. Ostatecznie osiadł w metropolii na stałe, tam też zastała go niepodległość kraju (1968). Początkowo studiował ekonomię, później jednak podjął (i ukończył) studia dziennikarskie w Madrycie. Ostro krytykował kolejnych prezydentów macierzystego kraju, Francisco Macíasa Nguemę oraz Teodoro Obianga Nguemę Mbasogo, nazywając ich barbarzyńcami i traumami.
Zawodowo związany ze środowiskiem medialnym, pracował między innymi dla Agencji EFE, Baleares, Odiel, Pueblo, Mundo Obrero, Diario 16 i El Sol. Otrzymał Nagrodę Julio Camby (1991) za reportaż o dniu z życia bogatego i biednego Afrykańczyka w mieście europejskim. Para się również dziennikarstwem sportowym, jest też trenerem piłki nożnej.