System dydaktyczny – całokształt zasad organizacyjnych oraz treść, metody i środki nauczania – uczenia się, tworzące spójną wewnętrznie strukturę i podporządkowanie realizacji społecznie akceptowanych celów kształcenia.
Do systemów dydaktycznych opartych na nauczaniu klasowo-lekcyjnym zalicza się: system tradycyjny (J.F. Herbart), system nowego wychowania (J. Dewey), system współczesny (C. Freinet).
Szkoła tradycyjna, tzw. szkoła herbartowska Charakteryzowała się tym, że jej najwyższym celem było kształtowanie moralnie silnych charakterów.
Występował tam podział treści nauczania na przedmioty. Uczniowie byli pasywni, bierni i nie mogli decydować o doborze treści nauczania. Dominowało nauczanie pamięciowe, uczniowie byli zachęcani do nauki tylko przez motywy zewnętrzne, głównie były to oceny i częsta kontrola wyników nauczania. Współzawodnictwo. Szkoła była jedynym miejscem uczenia się, jedynie prace domowe były wykonywane w domu. Słaby nacisk na samorzutną twórczość uczniów. (Czesław Kupisiewicz Podstawy Dydaktyki Ogólnej)