Józef Wranik (ur. 14 grudnia 1938 w Raciborzu, zm. 11 października 2020 w Nowej Soli) – polski specjalista w zakresie mechaniki konstrukcji, prof. dr hab. inż., działacz opozycji w okresie PRL.

Życiorys Wykształcenie i działalność zawodowa W 1962 roku ukończył studia na Wydziale Budownictwa Politechniki Śląskiej w Gliwicach, uzyskując dyplom magistra inżyniera budownictwa przemysłowego i ogólnego.

W latach 1974–1982 pracował w filii Politechniki Łódzkiej w Bielsku-Białej. Był członkiem Sekcji Mechaniki Konstrukcji przy Polskiej Akademii Nauk, członkiem Polskiego Towarzystwa Mechaniki Teoretycznej i Stosowanej oraz członkiem Komitetu Naukowego Polskiego Związku Inżynierów i Techników Budownictwa. 1 września 1980 roku powołany na stanowisko docenta.

Od roku 1985 współpracował jako projektant i inżynier bezpieczeństwa konstrukcji z wieloma biurami projektowymi w Niemczech, pod koniec jako kierownik działu statyki i planowania nośności konstrukcji, bezpośrednio projektując bądź kierując pracami projektowymi.