P. digitatum można zidentyfikować w laboratorium przy użyciu różnych metod. Zazwyczaj szczepy hoduje się przez tydzień na trzech chemicznie zdefiniowanych pożywkach w różnych warunkach temperaturowych. Używanymi podłożami są agar Czapka (w 5, 25 i 37 °C), agar z ekstraktem słodowym (w 25 °C) i 25% agar z azotanem glicerolu (w 25 °C). Różnice we wzroście i morfologii kolonii na tych podłożach pozwalają zidentyfikować P. digitatum. Blisko spokrewnione gatunki z rodzaju Pencillium można rozróżnić tą metodą także przy użyciu neutralnego agaru kreatynowego z sacharozą. Metody molekularne mogą również pomóc w identyfikacji. Można użyć do identyfikacji gatunków również metod genetycznych, jednak nie wszystkie Penicillium mają zsekwencjonowane genomy, co ogranicza możliwość zastosowania takich metod. Wreszcie, P. digitatum można również rozróżnić makroskopowo na podstawie obserwacji konidiów, które mają barwę od żółto-zielonej do oliwkowej, a ich fialidy i konidia są stosunkowo duże.