Mariano Medrano y Cabrera (ur. 8 września 1767 w Buenos Aires, zm. 7 kwietnia 1851 tamże) – argentyński duchowny rzymskokatolicki, pierwszy biskup Buenos Aires mianowany po uzyskaniu przez Argentynę niepodległości.
Życiorys Młodość i prezbiteriat Studiował w Córdobie, gdzie w 1788 zdobył dyplom z filozofii, a następnie na Uniwersytecie św. Franciszka Ksawerego w Chuquisaca, gdzie uzyskał tytuły doktora teologii i obojga praw. Po skończeniu studiów powrócił do Buenos Aires, gdzie 17 grudnia 1791 otrzymał święcenia prezbiteriatu i został kapłanem diecezji Buenos Aires.
Pracował jako wykładowca filozofii oraz duszpasterz. Jako filozof opierał się na scholastyce, a szczególnie promował myśl Franciszka Suáreza. W 1808 został proboszczem parafii Nuestra Señora de la Piedad w Buenos Aires, który to urząd sprawował do wyboru na biskupa. Podczas rewolucji majowej w 1810 poparł antyhiszpańskie wystąpienia.