Feliks Pamin (ur. 19 maja 1894 w Pleszewie, zm. 12 lutego 1936) – major piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy i społeczny, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Syn Michała i Antoniny z domu Burchardt. Uczęszczał do szkoły ludowej w Pleszewie. W 1914 ukończył ośmioklasowe gimnazjum humanistyczne Fryderyka Wilhelma w Poznaniu. W okresie gimnazjalnym należał m.in. do „Sokoła". 22 października 1914 wcielono go armii niemieckiej. Służył w 1. pułku ułanów. 1 marca 1915 wysłano go na front rosyjski, a następnie w 1918 na front francuski, gdzie był dowódcą oddziału szturmowego. 3 stycznia 1918 mianowano go podporucznikiem kawalerii. 20 października 1918 został ranny.
Po zakończeniu I wojny światowej wrócił do rodzinnej miejscowości i 22 grudnia 1918 wstąpił do Wojska Polskiego. Zorganizował 1. Kompanię Pleszewską. Jako dowódca tej kompanii walczył w powstaniu wielkopolskim na odcinku Pleszew, Jarocin, Krotoszyn, Zduny, Ostrzeszów, Kobyla Góra (odcinek Prosna - Rawicz). Pod Kobylą Górą został lekko ranny. Egzamin dojrzałości zdał w Poznaniu w 1919. Rozpoczął też studia ekonomiczne na tamtejszym uniwersytecie.