Jednak najbardziej prawdopodobna wersja wskazuje, że określenie vulgo, które na polski jest tłumaczone, jako gmin, lud, pospólstwo oznaczało „ogół ludzi należących do biedniejszej i nieoświeconej warstwy społecznej”.
Lope chciał też uczynić sztuki bardziej naturalnymi, ponieważ tworzenie ich trzymając się sztywnych starych reguł sprawiało, że wydawały się sztuczne. Lope podzielał pogląd, że sztuka powinna pokazywać prawdziwe życie i obyczaje oraz że zachowanie postaci i zdarzenia muszą być prawdopodobne.
Struktura Nową sztukę pisania komedii można podzielić na trzy części:
Część pierwsza (wersy: 1-146) stanowi rodzaj prologu, w którym Lope, oprócz uzasadnienia celu napisania swojego tekstu, dokonuje klasycznych procesów retorycznych, takich jak captatio benevolentiae (łac. pozyskanie przychylności audytorium) oraz pokazuje swoją erudycję. Są to działania wymuszone przez wykształconą publiczność, do której Lope zwraca się w swoim wystąpieniu.