Jednakże podstawową wadą tego mechanizmu jest trudność w stworzeniu tak skomplikowanej i trójwymiarowej struktury. W tym celu wykorzystuje się różne techniki takie jak miękka litografia czy ablacja laserowa.
Autonomiczne mechanizmy samonaprawy
W opisywanym mechanizmie wykorzystuje się inicjowane dostarczoną energią reakcje odwracalne, dzięki którym monomer może przekształcić się w usieciowany polimer. Uszkodzoną strukturę poddaje się działaniu wysokiej temperatury lub intensywnego naświetlania. Powoduje to wzrost ruchliwości łańcuchów polimeru w strefie uszkodzenia, deformacje wiązań ostatecznie wymianę fragmentu polimeru. Takie polimery są zdolne do odzyskania oryginalnych kształtów z form zniekształconych lub uszkodzonych po wystawieniu na działanie odpowiednich bodźców, takich jak substancje chemiczne, ciepło, wilgoć lub światło. W większości przypadków ciepło jest główną siłą napędową, która powoduje naprawę uszkodzeń. Takie materiały są zdolne do odzyskania oryginalnych kształtów z form zniekształconych lub uszkodzonych po wystawieniu na działanie odpowiednich bodźców, takich jak substancje chemiczne, ciepło, wilgoć lub światło. W większości przypadków ciepło jest główną siłą napędową, która powoduje naprawę uszkodzeń.