Leopold Ruszczyc (ur. 18 listopada 1893, zm. 5 października 1939 w Zamościu) – major dyplomowany piechoty Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys W czasie I wojny światowej walczył w Legionach Polskich. 18 marca 1919, jako podoficer byłych Legionów Polskich został mianowany z dniem 1 marca tego roku podporucznikiem piechoty z równoczesnym przeniesieniem z 5 do 4 Pułku Piechoty LegionówDz. Rozk. Wojsk. Nr 36 z 1 kwietnia 1919 roku, poz. 1149..
1 czerwca 1921 ponownie pełnił służbę w 5 Pułku Piechoty Legionów, w stopniu kapitana. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 951. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Później został przeniesiony do 86 Pułku Piechoty w Mołodecznie.
31 października 1923 został powołany do Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie, w charakterze słuchacza V Kursu 1923/25. 1 października 1925, po ukończeniu kursu i otrzymaniu dyplomu naukowego oficera Sztabu Generalnego, został przydzielony do Oddziału V Sztabu Generalnego, pozostając oficerem nadetatowym 86 pp.