W maju 1926 został przeniesiony do Korpusu Ochrony Pogranicza na stanowisko I oficera sztabu 1 Brygady Ochrony Pogranicza w Zdołbunowie. 12 kwietnia 1927 został mianowany majorem ze starszeństwem z 1 stycznia 1927 i 72. lokatą w korpusie oficerów piechoty. 23 grudnia 1927 został przeniesiony z 86 pp do kadry oficerów piechoty z pozostawieniem na dotychczas zajmowanym stanowisku w KOP. W kwietniu 1929 został przeniesiony z KOP do kadry oficerów piechoty z równoczesnym przeniesieniem służbowym do Komendy Straży Granicznej w Warszawie na stanowisko szefa sztabu.
We wrześniu 1931 został przeniesiony do dyspozycji szefa Sztabu Głównego. W czerwcu 1933 został przeniesiony do 12 Pułku Piechoty w Wadowicach na stanowisko dowódcy III batalionu, detaszowanego w Krakowie. W marcu 1934 został zwolniony z zajmowanego stanowiska i oddany do dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr V, a z dniem 30 września tego roku przeniesiony w stan spoczynku.
W czasie kampanii wrześniowej walczył jako oficer sztabu grupy pułkownika Mariana Ocetkiewicza. 23 września w Podlodowie został ranny. Zmarł 5 października 1939 w Zamościu, w następstwie odniesionych ran. Został pochowany na cmentarzu Parafii Katedralnej Zmartwychwstania Pańskiego i Św.