wygrał zdecydowanie na punkty, dodatkowo w trzeciej rundzie kładąc przeciwnika na deski.
W 1995 trzykrotnie obronił swój nowy pas mistrzowski, pokonując wszystkich swoich przeciwników przez techniczny nokaut: Antoine Byrda już w pierwszej rundzie, byłego mistrza świata w kategoriach lekkiej (IBF) i junior połśredniej (WBA) Vinny Pazienzę w szóstej i Tony Thorntona w trzeciej. W styczniu następnego roku pokonał już w drugiej rundzie Merqui Sosę (walka nietytułowa), a następnie jeszcze dwukrotnie obronił swój tytuł – wygrał z przyszłym mistrzem świata WBC Erikiem Lucasem (TKO w ostatniej, dwunastej rundzie) i Bryantem Brannonem (TKO w drugiej rundzie).
Kategoria półciężka 22 listopada 1996 zmierzył się z Mike McCallumem w walce o tytuł tymczasowego mistrza świata WBC w kategorii półciężkiej. Jones Jr. wygrał pojedynek na punkty. Wkrótce został pełnoprawnym mistrzem świata WBC po tym, jak dotychczasowy mistrz, Fabrice Tiozzo, zmienił kategorię wagową na wyższą.
21 marca 1997 doznał swojej pierwszej porażki – w pojedynku z Montellem Griffinem został zdyskwalifikowany w dziewiątej rundzie za uderzenie leżącego rywala. Zrewanżował się Griffinowi już w następnej walce, 7 sierpnia 1997, nokautując go już w pierwszej rundzie i odzyskując pas mistrzowski.