Kompozyty proszkowe – tworzywa, w których dla polepszenia właściwości osnowy, wykorzystuje się substancje sproszkowane. Model wytrzymałościowy kompozytów proszkowych odbiega zasadniczo od modelu kompozytów włóknistych. Tworzywo swoimi właściwościami przypomina materiał izotropowy. Stopień niejednorodności kompozytów proszkowych jest znacznie niższy niż dla kompozytów zbrojonych włóknem ciętym.
Właściwości kompozytów proszkowych Właściwości kompozytów wynikają bezpośrednio z:
rodzaju osnowy żywicznej, rodzaju napełniacza, wielkości i kształtu ziarenek oraz stopnia napełnienia.
Przy wyborze osnowy żywicznej kluczowe są warunki użytkowania kompozytu, a w szczególności cechy środowiska, w którym ma się znajdować. Wybór rodzaju napełniacza proszkowego podyktowany jest oczekiwanymi właściwościami tworzywa. Wzrost twardości i udarności zapewniają proszki mineralne. Lepsze cechy dielektryczne tworzywa otrzymamy napełniające je grafitem, a poprawę przewodności cieplnej spowoduje dodanie proszków metali.