Kompozyty na bazie napełniaczy proszkowych posiadają wiele korzyści: ich przetwórstwo jest łatwiejsze, wzrasta czas życia kompozycji oraz zmniejsza się efekt egzotermiczny reakcji sieciowania. Dodatek napełniaczy zmniejsza skurcz podczas utwardzania, zwiększa współczynnik przewodzenia ciepła utwardzonej żywicy i polepsza niektóre właściwości mechaniczne, jak na przykład twardość, wytrzymałość na ściskanie, a także modułu sprężystości. Tworzywa te mają zwykle zwiększoną odporność chemiczną i obniżoną chłonność wody. Można również modyfikować ich właściwości dielektryczne. Należy pamiętać, że czasami wraz z poprawą niektórych właściwości tworzywa, inne ulegają pogorszeniu. Przykładem jest spadek udarności towarzyszący wzrostowi twardości.
Wpływ ilości napełniacza proszkowego dodanego do żywicy objawia się dwojako. Wraz ze wzrostem zawartości proszku zwiększa się lepkość żywicy w stanie nieutwardzonym, a także polepszeniu w pożądanym kierunku ulegają właściwości żywicy utwardzonej. W stanie nieutwardzonym bardzo ważną cechą jest lepkość mieszaniny, która charakteryzuje zdolność kompozycji do odlania. Lepkość mieszaniny żywicy i napełniacza zależy od jego rodzaju, ilości, dyspersji oraz stopnia rozwinięcia powierzchni ziarenek.