Podczas dziwnej wojny (3 września 1939 – 10 maja 1940) BEF był zaopatrywany przede wszystkim przez porty położone dalej na zachód, takie jak Hawr i Cherbourg, lecz i porty nad kanałem La Manche weszły do użytku, gdy pod koniec 1939 roku na kanale rozmieszczono zapory minowe, aby zmniejszyć ryzyko niemieckich ataków i konieczności eskortowania każdego konwoju z Anglii. Kiedy w grudniu rozpoczęły się rotacyjne urlopy żołnierzy BEF, Calais służyło do komunikacji i przemieszczania się wojsk pomiędzy Francją a Wyspami Brytyjskimi.

Kampania francuska 10 maja 1940 r. Niemcy rozpoczęli Fall Gelb, ofensywę przeciwko Francji, Belgii i Holandii. W ciągu kilku dni Grupa Armii A gen. płk. Gerda von Rundstedta przedarła się przez pozycje francuskiej 9 Armii gen. André Corapa na środkowym odcinku frontu w pobliżu Sedanu i ruszyła na zachód w dół doliny rzeki Sommy, prowadzona przez Panzergruppe von Kleist operujące w ramach XIX Korpusu Armijnego gen. por. Heinza Guderiana i XLI Korpusu Armijnego gen. por. Georga-Hansa Reinhardta. 20 maja Niemcy zajęli Abbeville u ujścia rzeki Sommy, odcinając wojska alianckie w północnej Francji i Belgii. Bitwa pod Arras, francusko-brytyjski kontratak w dniu 21 maja, skłonił Niemców do kontynuowania ataku na północ w kierunku portów nad kanałem La Manche, zamiast posuwania się na południe wzdłuż Sommy.