Pomimo popularności książka jako dzieło literackie nie wywarła większego wpływu na debatę akademicką i antropologowie kulturowi dystansowali się od niej. Jak pisał Godfrey Lienhardt. Frazerowi zarzucano m.in: brak badań terenowych i korzystanie z informacji z drugiej ręki, niezrozumienie badanych kultur, szukanie porównań pod tezęLienhardt, G. (1993), "Frazer's anthropology: science and sensibility", Journal of the Anthropological Society of Oxford, 24 (1): 1–12. Książka wywarła również wpływ na dzieło Sigmunda Freuda Totem i TabuClark, R. W. (1980). Freud: The Man and the Cause. London: Jonathan Cape and Weidenfeld & Nicolson. p. 353. i jego ucznia Carla Gustava JungaCamille , P.(1993). Sex, Art, and American Culture: Essays. London: Penguin Books. p. 114.. Pomimo że Freud był psychoanalitykiem Totem i Tabu jest dziełem o charakterze jak najbardziej antropologicznym. Pisał on w nim o korzeniach religii, a także o poświęceniu króla, tabu m.in. kazirodztwa i ojcobójstwa, totemach, magii, przesądach. W tym zbiorze esejów Freud poruszył kwestię i rolę kompleksu Edypa oraz roli cywilizacji w tłumieniu pierwotnych instynktów.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Złota gałąź · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.