Stary cmentarz żydowski w Bytomiu – żydowski cmentarz w Bytomiu, założony w 1720 roku, zlikwidowany w 1965 roku, wpisany do rejestru zabytków nieruchomych województwa śląskiego.
Była to pierwsza żydowska nekropolia w Bytomiu, pochowano na niej m.in. czterech rabinów Bytomia, ostatni pochówek odbył się w 1897 roku. W 1965 roku powierzchnia cmentarza została zlikwidowana, obecnie po cmentarzu pozostał niezabudowany plac pomiędzy kamienicami.
Historia Cmentarz powstał na wałach miejskich w pobliżu bramy Gliwickiej w 1720 roku, choć grunt na założenie pierwszego bytomskiego cmentarza żydowskiego ofiarował Izraelowi Böhmowi hrabia Lazarus Henckel von Donnersmarck na mocy dokumentu z 7 stycznia 1732 roku. Społeczność żydowska otrzymała teren o powierzchni 1750 m², jednak Böhmowie uważali otrzymaną działkę za swoją własność i pobierali opłaty za pochówek. 13 marca 1789 roku burmistrz Bytomia nakazał zwrócić gminie żydowskiej prawa do cmentarza. Oprócz mieszkańców Bytomia dokonywano tamże pochówków osób z 14 okolicznych miejscowości, m.in. z Bobrka, Chorzowa Starego, Królewskiej Huty, Piekar, Siemianowic, Wirka, Zabrza. Cmentarz został powiększony w 1810 roku oraz ogrodzony kamiennym murem. W 1848 roku powiększono teren cmentarza o 2600 m² dzięki zakupowi odcinka wałów miejskich.