thumb|240px|Głaz pamiątkowy z 1985 przy ul. Szydłowskiej na Boninie w Poznaniu Mikołaj Kwinichidze (ur. w Witebsku, zm. 1968Alojzy Kowalkowski, Jerzy Marcinek, Z żałobnej karty. Mikołaj Kwinichidze – uczony, nauczyciel, wychowawca 1889–1968, w: „Roczniki Gleboznawcze”, t. XXI, z. 2, s. 531–540.) – polski gleboznawca, profesor zwyczajny.
Życiorys Urodził się w niezamożnej rodzinie oficera armii rosyjskiej. Uczył się w gimnazjum filologicznym w Witebsku, a potem w Kijowie, gdzie w 1908 zdał maturę i od razu zaczął studiować na Wydziale Matematyczno-Przyrodniczym Uniwersytetu Kijowskiego. Usunięto go z tej uczelni za udział w demonstracjach studenckich w 1910. Został też skazany na 3 lata zesłania do Guberni Wołogodzkiej. Po powrocie, w 1913 znów rozpoczął studia, tym razem w Państwowym Instytucie Handlowym w Kijowie. Przerwał mu je wybuch I wojny światowej. W 1914 zmobilizowano go do armii carskiej. W początku roku 1920 został internowany w Polsce wraz z jednostkami Denikina. Krótko pracował w majątkach rolnych na terenie Wielkopolski oraz w cegielni pod Poznaniem. W 1920 został zatrudniony przez profesora Feliksa Terlikowskiego w Katedrze Gleboznawstwa Uniwersytetu Poznańskiego jako laborant kontraktowy.