Przewidywał, że paruzja nastąpi jeszcze za jego życia.

W roku 1542 w Lyonie wydał łaciński przekład Pisma Świętego opracowany przez Santesa Pagnino (Biblia sacra ex Santes Pagnini tralatione, hebraist). Został on zredagowany przez Delaporte a wydrukowany przez Gaspara Trechsela. Servet przedmowę do swojego wydania podpisał jako Michel de Villeneuve.

Choć poglądy Serveta znalazły zwolenników, jak na przykład protestancki reformator Sebastian Franck czy Szymon Budny, to jednak zostały odrzucone przez większość teologów, zarówno ze strony protestantów, jak i katolików. Sam Servet, mówiąc o katolikach i protestantach, stwierdził: „Ani się nie zgadzam we wszystkim, ani się nie sprzeciwiam jednej czy drugiej stronie. Wydaje mi się bowiem, że wszyscy mają trochę racji, i trochę się mylą, ale każda ze stron zauważa błędy u drugiej, nie widzi ich natomiast u siebie”. Jednak jako reformator religijny i twórca doktryny odrzucającej trynitaryzm ściągnął na siebie nienawiść ortodoksji kalwińskiej i katolickiejEugeniusz Obarski, Inkwizycja. Wydawnictwo Thesaurus Press Wrocław 1993, s.8..