Ablattaria laevigata – gatunek chrząszcza z rodziny omarlicowatych. Występuje w zachodniej, środkowej i południowej części Europy oraz w zachodniej części Azji. Zarówno larwy jak i osobniki dorosłe są drapieżnikami wyspecjalizowanymi w muszlowych ślimakach lądowych.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1775 roku przez Johana Christiana Fabriciusa pod nazwą Silpha laevigata.
Morfologia left|thumb|Widok od spodu Chrząszcz o ciele długości od 12 do 18 mm, ubarwiony w całości czarno. Głowa jest podłużna, przed nasadami czułków wyciągnięta w ryjek. Przednia i boczne krawędzie przedplecza formują łuk. Punkty na przedpleczu są rozmieszczone prawie równomiernie, tak pośrodku jak i po bokach wyraźnie widoczne. Pokrywy mają nieco owalny obrys, a ich powierzchnia ma niemal jednolite punktowanie i pozbawiona jest żeberek, choć w ich miejscu znajdować się mogą delikatne linie. Odnóża cechują się mocno rozszerzonymi goleniami.
Larwa jest ubarwiona czarno i ma ryjkowato wydłużoną głowę. W razie zagrożenia potrafi zwijać się w kłębek.