Po przerwie, plenery zostały wznowione w 2001 przez Muzeum Wikliniarstwa i Chmielarstwa w Nowym Tomyślu (Oddział Muzeum Narodowe Rolnictwa i Przemysłu Rolno-Spożywczego w Szreniawie). Nawiązano kontakty z Małopolskim Uniwersytetem Ludowym we Wzdowie i Technikum Przemysłu Wikliniarsko-Trzciniarskiego w Kwidzynie. Głównym celem organizowanych plenerów jest wprowadzanie na rynek nowych wzorów wyrobów wikliniarskich, popularyzacja rzemiosła plecionkarskiego, zainteresowanie środowisk artystycznych wikliną, jak również promocja regionu nowotomyskiego. W latach 2001–2006 w plenerach uczestniczyło osiemnastu artystów, architektów wnętrz i wykonawców, którzy wykonali 140 prac wikliniarskich. W latach 2001–2003 tematem przewodnim imprezy była Wiklina surowcem alternatywnym w aranżacji najbliższego otoczenia człowieka. W latach 2004–2005: Wiklina użytkowa w naszych wnętrzach. W 2006: Formy użytkowe na potrzeby aranżacji ekspozycji muzealnej. W Muzeum Wikliniarstwa i Chmielarstwa organizowane są też wystawy indywidualne uczestników plenerów. Dotąd wystawy takie mieli: Jędrzej Stępak (1987, 2004), Marian Iwanowicz (1988, 2003), Bogna Lisowska (1989), Barbara Grobelna-Radziejowska (1990), Halina i Bartłomiej Kuźniccy (2002) oraz Marta Lubicz-Zwolińska (2005).
Galeria
Przypisy
Kategoria:Wystawy sztuki Kategoria:Kultura w Nowym Tomyślu Kategoria:Kultura w Zbąszyniu