Franchinus Gaffurius, także Franchino Gafurius, Gaffurio, Gafori (ur. 14 stycznia 1451 w Lodi, zm. 25 czerwca 1522 w Mediolanie) – włoski kompozytor i teoretyk muzyki.
Życiorys Zgodnie z wolą rodziców wstąpił do klasztoru benedyktynów w Lodi, gdzie w latach 1473–1474 uczył się muzyki u pochodzącego z Flandrii Johannesa Godendacha. Śpiewał też w chórze katedry w Lodi. Samodzielnie studiował i kopiował średniowieczne traktaty muzyczne i dzieła autorów antycznych. W 1474 roku otrzymał święcenia kapłańskie, porzucił jednak życie duchowne i wyjechał wraz z ojcem do Mantui. W 1477 roku na zaproszenie doży Prospera Adorno udał się do Genui, skąd rok później na skutek rozruchów uciekł wraz z dworem do Neapolu. W latach 1478–1480 przebywał na neapolitańskim dworze Ferdynanda I, gdzie poznał m.in. Johannesa Tinctorisa, Bernharda Ycarta i Guillelmusa Guarneriusa. W 1480 roku wrócił do Lodi, działał jako nauczyciel śpiewu na zamku biskupa Carla Pallavicino w Monticelli d’Ongina. W latach 1483–1484 był kierownikiem muzycznym katedry w Bergamo, następnie od 1484 roku do końca życia kapelmistrzem katedry w Mediolanie. Prowadził katedralny chór, uczył śpiewu chłopców, zatrudniał nowych muzyków i dbał o dobór repertuaru, zreorganizował zespół katedralny i wprowadził dla niego stroje służbowe.