W Eurazji występowało kilka gatunków wyznaczonych głównie na podstawie różnic w rozmiarze ciała, kształcie i wielkości górnych kłów: H. latidens, H. nestianus, H. sainzelli, H. crenatidens, H. nihowanensis i H. ultimum. Biorąc pod uwagę rozbieżność tych cech u współczesnych kotowatych, wielu badaczy uważa jednak, że wszystkie one stanowią jeden gatunek – H. latidens.
Dwa gatunki ze środkowego plejstocenu z Afryki: H. ethiopicum i H. hadarensis również niewiele się różnią od gatunków euroazjatyckich. Na kontynencie afrykańskim rodzaj wymarł około 1,5 mln lat temu. W Ameryce Północnej bardzo podobny gatunek (H. serum) istniał poprzez późny pliocen aż do późnego plejstocenu. Jednakże badania morfologiczne i genetyczne sugerują, że wszystkie gatunki od późnego plejstocenu powinny być uznawane za ten sam gatunek H. latidens. Szczątki były znajdowane prawie na całej szerokości i długości kontynentu, od Alaski aż po Teksas. W swoim południowym zasięgu rodzaj koegzystował z rodzajem Smilodon, na północy był jedynym kotem szablastozębym. Początkowo amerykańskie Homotherium było opisane pod nazwą Dinobastis.