Tło mały|lewo|Wiaźma (widok obecny) Po upadku Rusi Kijowskiej wchodzące poprzednio w jej skład księstwa znalazły się w stanie rozbicia dzielnicowego. Od końca XIII wieku jako ośrodki podejmujące się prób ich reintegracji wyłoniły się Wilno i Moskwa. W ciągu wieku XIV księstwa litewskie i moskiewskie podporządkowywały sobie kolejne tereny we wschodnim dorzeczu Dniepru, w dorzeczu Donu oraz w zachodnim dorzeczu Wołgi. Rywalizacja ta zaczęła przybierać formy zbrojne od połowy XIV wieku, kiedy to doszło do pierwszych starć litewsko-moskiewskich. Do połowy XV wieku inicjatywa należała do Litwy; jej zwierzchnictwo rozciągało się po Wiaźmę i Tułę, ok. 150 km od MoskwyJerzy Buszko, Historia Polski do roku 1505, Warszawa 1982, , s. 216–217.. Jednak w drugiej połowie stulecia to Księstwo Moskiewskie przeszło do ofensywyPierwsze tereny odebrane przez Moskwę Litwie, a mianowicie Lubuck, Mceńsk i Peremyszl, odpadły od księstwa już w latach 80. XV w. Mirosław Nagielski, Rywalizacja Rzeczypospolitej z Państwem Moskiewskim o dominację w Europie Środkowo-Wschodniej w XVI–XVII w., [w:] Sensus Historiae XI (2013), s. 87.;