w trakcie działań wojennych z lat 1492–1494 książę moskiewski Iwan III odebrał Litwie Wiaźmę i tereny nad górną Oką. W połowie dekady doszło do stabilizacji stosunków, a Wielki Książę Litewski Aleksander pojął za żonę córkę Iwana III, Helenę.
Do kolejnej wojny doszło w roku 1500, kiedy to Iwan III, tytułujący się od kilku lat „panem całej Rusi”, dokonał inwazji Siewierszczyzny i Smoleńszczyzny. Wojska litewskie doznały druzgocącej klęski w Bitwie nad WiedrosząJan Natanson-Leski, Dzieje granicy wschodniej Rzeczypospolitej, t. 1, Lwów 1922, s. 87.; w latach 1500–1502 oddziały moskiewskie kilkakrotnie oblegały Smoleńsk, zdobyły Orszę, spaliły Witebsk i grasowały na PołocczyźnieNatanson-Leski 1922, s. 89.. Aleksander zawarł antymoskiewski sojusz z mistrzem inflanckim Wolterem von Plettenbergiem, ale skończył się on klęską krzyżaków. Sprzymierzony z Aleksandrem han ordy nogajskiej Szach Achmet osiągnął sukcesy podczas dywersyjnych rajdów na SiewierszczyźnieMarek Plewczyński, Koalicje antymoskiewskie Jagiellonów w XVI wieku, [w:] Wschodni Rocznik Humanistyczny II (2005), s. 84–85., ale okazały się one przejściowe gdy Aleksander, w roku 1501 koronowany na króla Polski, poświęcił się sprawom koronnym.