X-Gerät (z niem. urządzenie X) – niemiecki system naprowadzania samolotów za pomocą fal radiowych używany przez Luftwaffe podczas nocnych bombardowań Wielkiej Brytanii. „X-Gerät” był następcą systemu „Knickebein”.

Opis systemu W skład systemu wchodziły cztery nadajniki emitujące fale radiowe. Jeden z nich emitował dwie szerokie wiązki fal na częstotliwości 65–75 MHz, w wyniku nałożenia się, których powstawała węższa wiązka prowadząca zwana też wiązką kursu celu. Wiązka ta wskazywała samolotowi drogę od nadajnika do celu. Sygnały wiązek szerokich miały charakterystyki jak w systemie lądowania bez widoczności Lorenza tzn. składały się na nią kropki i kreski alfabetu Morse’a, które w wyniku nałożenia się tworzyły sygnał wiązki prowadzącej. Pilot i obserwator samolotu dysponowali przyrządem, który pokazywał ewentualne odchylenia kursu samolotu od środka wiązki prowadzącej. Wiązki z pozostałych trzech nadajników przecinały się z wiązką prowadzącą w pewnych odległościach przed celem. Urządzeniem do ich odbioru dysponował obserwator. Pierwsza z nich była wskazaniem dla pilota, że musi lecieć dokładnie wzdłuż środka (o szerokości ok. 6–9 m) wiązki prowadzącej i stanowiła ostrzeżenie, że należy się spodziewać sygnału z drugiej wiązki. Druga wiązka (szerokości ok.