W 1964 roku został piłkarzem Atlético Madryt, w którym również grał przez 6 sezonów. Zdobył z nim dwa tytuły mistrza Hiszpanii (1965/1966, 1969/1970) oraz puchar Hiszpanii (1964/1965). W finale pucharu z Realem Saragossa (1:0) strzelił zwycięskiego gola. Jest jedynym Honduraninem, który zdobył piłkarskie mistrzostwo Hiszpanii. Jako pierwszy Honduranin wystąpił i zdobył bramkę w rozgrywkach Ligi Mistrzów UEFA. Zagrał również w trzech edycjach Pucharu Miast Targowych oraz w jednej Pucharu Zdobywców Pucharów. Jako jedyny w historii piłkarz z Hondurasu dotarł do półfinału rozgrywek europejskich. Jest autorem ostatniego gola na madryckim Estadio Metropolitano oraz pierwszego gola w derbach Madrytu rozgrywanych na Estadio Vicente Calderón. W barwach Atlético strzelił 42 gole. Karierę piłkarską zakończył w honduraskim Real CD España.
W 1961 roku otrzymał hiszpańskie obywatelstwo i został powołany do wstępnej kadry reprezentacji Hiszpanii na mistrzostwa świata w Chile. W 1969 roku w barwach reprezentacji Hondurasu wystąpił w trzech spotkaniach z Salwadorem w eliminacjach do mistrzostw świata w Meksyku. Nastroje społeczne towarzyszące tym meczom były bezpośrednią przyczyną wybuchu wojny futbolowej.